Hayatımın en hızlı geçen eğitim öğretim yılıydı. Zaman gün geçtikçe daha da hızlanıyor. Senenin başından yarıyıl tatiline kadar sınıfta öylece oturduğumu hatırlıyorum. Yarıyıl tatilinden sonra biraz daha açıldım. Hiç yapmak istemediğim görevlerde bulunmak zorunda kaldım. Sınavlar bazen kolay bazen zordu. Bu yılda bitti ve iki haneli sınıflara giriş yapıyoruz. Kimi hoca bize eğitimi kızgınlıkla kimi hoca ise severek , alıştırarak aşıladı. Bir öğrenciye kızarak öğrenciye bir şey kazandıramazsınız ancak siz öğrencilerden nefret kazanırsınız. Mesela Yaser Hoca dersi eğlenceli bir şekilde anlatıyor. Bir anda konu ile ilgili espri yapıyor ve konu aklınıza kazınıyor. Açıkçası bu okula önyargıyla gelmiştim. Aklımda kurduğum hayal dünyasına göre bu okulda sinirli bir matematik hocası , sürekli şiir okuyan bir edebiyat hocası , müzik dersine müzik hocası olmadığı için giren başka bir ders hocası olduğunu düşünüyordum. Otobiyografimde yazdığım gibi okulu hiç tanımıyordum. En çok şaşırdığım şey her ders için yeterli hoca olması ve 2 tane beden eğitimi hocası bulunmasıydı. Sınıf arkadaşlarımla da anlaşıyoruz. Edebiyat derslerinde yaratıcılığımız gelişti. Sene başından beri en sevdiğim şey Ömer Hoca'nın anıları , Murat Hoca'nın trafik kurallarını anlatımı , Yaser Hoca'nın lakapları , Alparslan Hoca'nın şiirleri oldu. Seneye tekrar görüşmek üzere...
Yorumlar
Yorum Gönder